ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Κάνοντας μια προσπάθεια να συγκρίνουμε τα 3 projects με βάση τη μορφοπλασία και την οργανωτική τους δομή, δεν μπορούμε παρα να μην αναφέρουμε και στα 3 την εμφανή επαφή με το υγρό στοιχείο. Είναι αντιλληπτό πως και τα 3 σχέδια αναπτύσσονται κατά μήκος ποταμών και σκοπός των αρχιτεκτόνων είναι η σύνδεση τους με το κέντρο της πόλης και τα παλαιότερα συγκροτήματα. Οι αρχιτέκτονες δεν επιθυμούν να κατασκευάσουν αυτόνομα νησιά, αποκομμένα από τον αστικό ιστό αλλά να διαμορφώσουν τις χερσονήσους έτσι ώστε να υπάρχει άμεση, εύκολη πρόσβαση με την πόλη ώστε να αποτελούν βασικό στοιχείο της ζωής των πολιτών. Έτσι, η σύνδεση επιτυγχάνεται με γέφυρες, κανάλια, σήραγγες και οχήματα καλωδίων. Ο συγκεκριμένος τρόπος επικοινωνίας παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον και ταυτοχρόνως γίνεται πιο κατανοητός στο παράδειγμα της Shanghai αφού η περιοχή Luijiazui αντιμετωπίζεται σαν ένα κομμάτι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη Σανγκάη, ακολουθώντας την ιδιομορφία και τις ιδιαιτερότητές της. Βέβαια και στο σχέδιο της Zaha, η σύνδεση ακολούθεί πιστά το τοπογραφικό της περιοχής, τις χαρακτηριστικές καμπύλες του εδάφους, δίνοντας μια συνέχεια και μια ροή της παλιάς πόλης στη νέα.
Ακόμη, παρατηρούμε πως και στα 3 παραδείγματα οι αρχιτέκτονες αποσκοπούσαν να φτιάξουν πόλεις ενταγμένες στο γενικότερο κλίμα της εποχής, δηλαδή την ενεργειακή συνείδηση γι ΄αυτό και είναι μελετημένες βάση βιοκλιματικού σχεδιασμού, βιώσιμης ανάπτυξης και οικολογικής συμπεριφοράς. Φυσικά θα λέγαμε πως η παραπάνω πρωτοβουλία φαίνεται και επιτυγχάνεται καλύτερα στην περίπτωση της Dongtan China, την πρώτη οικολογική πόλη η οποία θα στεγάσει ανθρώπους σε πράσινα κτίρια. Τα οικοδομήματα αυτά τροφοδοτούνται απο ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, από την ανακύκλωση οργανικών υλών ενώ διαθέτουν πράσινες στέγες και νερό που φιλτράρεται και επαναχρησιμοποιείται για άλλες χρήσεις, σε αντίθεση με τα άλλα 2 που ναι μεν ακολουθούν την αειφόρο ανάπτυξη και γενικότερη ενεργειακή συμπεριφορά αλλά δεν ανήκουν στην κατηγορία των καθ ΄αυτό οικολογικών πόλεων.
Παράλληλα, παρατηρούμε και στα 3 μια μίξη χρήσεων δηλαδή μια διαμόρφωση χώρων τόσο για κατοίκηση όσο για εμπόριο και εργασία. Για παράδειγμα στο Zorrozaurre κεντρική θέση στο σχεδιασμό κατέχει το πλέγμα δραστηριοτήτων και διαφόρων χρήσεων γης ενώ πρωταρχικός στόχος σχεδίασης ήταν η ανάπτυξη περιφερειών, εκ των οποίων η σημαντικότερη ήταν η οικονομικοαστική περιφέρεια, περιβαλλόμενη από μεγάλο πλήθος γραφείων και αστικών κτιρίων.
Τώρα, κάτι άλλο που μπορούμε να διακρίνουμε στο Masterplan της Shanghai είναι αυτό που ο
Rogers κατάφερε να αποδώσει, ένα αρκετά δυναμικό σχέδιο όπου το ένα κτίριο επιβάλλεται στο άλλο, από τη στιγμή που υπάρχουν μεσαίου ύψους κτίρια αλλά και πολυόροφα. Αντίθετα με τα άλλα 2 που αποτελούνται από πολύ ψηλά κτίρια, δίνοντας την αίσθηση τείχους προστασίας περιμετρικά της χερσονήσου και του επιμήκη άξονα του ποταμού.
Κοινό στοιχείο και στους 3 σχεδιασμούς αποτελεί η ιδιαίτερη μέριμνα που δίνεται στο σύστημα μεταφορών, το οποίο αναπτύσσεται με βάση τις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης για τη δημιουργία περισσότερων φιλικών προς το περιβάλλον, πόλεων. Πεζόδρομοι, ποδηλατόδρομοι, κόμβοι μεταβίβασης και εναλλακτικά μέσα μεταφοράς αποτελούν κύριο στοιχείο προς την επίτευξη του παραπάνω στόχου. Αυτό γίνεται πιο κατανοητό στο παράδειγμα της Dongtan China, όπου διαθέτει μια συμπαγή διάταξη που ελαχιστοποιεί την ανάγκη για μηχανοκίνητες διαδρομές μέσα στην πόλη. Εδώ έχει προβλεφθεί, όλες οι κατοικίες να βρίσκονται πολύ κοντά, μόλις 7΄, από τα μέσα μαζικής μεταφοράς όπως επίσης και οι επιχειρήσεις, τα σχολεία, τα νοσοκομεία να έχουν πολύ γρήγορη και εύκολη πρόσβαση. Αξίζει να αναφέρουμε πως στο Masterplan της Shanghai, υπάρχει γραμμή μετρό ακόμη και εναέρια τελεφερίκ για άμεση και ταχύτατη πρόσβαση παντού.
Τέλος και στα 3 έργα έχει δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στο δημόσιο χώρο. Ειδικότερα, παρατηρούμε σε όλα, πλατείες, πάρκα, διαμορφωμένους χώρους πρασίνου και μάλιστα κατά μήκος του ποταμού ώστε να προσελκύει περισσότερους επισκέπτες.
Διαπιστώνουμε λοιπόν, πως τα 3 παραδείγματα μοίαζουν να έχουν αρκετά κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ τους, κυρίως λόγω θέσης και ενεργειακής αντιμετώπισης, επιδιώκοντας να είναι όσο το δυνατόν πιο φιλικά στο περιβάλλον. Βέβαια, ο κάθε αρχιτέκτονας διαθέτει ένα προσωπικό, ιδιαίτερο τρόπο σχεδιασμού και λύσης των εκάστοτε προβλημάτων γι άυτό αρκετά εμφανείς είναι και οι διαφορές μεταξύ τους.